Determination of pH, Lime, Organic Matter and CEC Content of Kırıkhan-Reyhanlı Agricultural Lands of Hatay Province

Authors

  • Mehmet YALÇIN Ziraat Fakültesi

DOI:

https://doi.org/10.46291/ISPECJASvol4iss3pp623-634

Keywords:

Kırıkhan-Reyhanlı, pH, Lime, Organic Matter, CEC

Abstract

In this study, it was aimed to determine the pH, lime, organic matter and cation exchange capacity (CEC) content of the agricultural lands of Kırıkhan-Reyhanlı in Hatay. For this purpose, a total of 60 soil samples were taken from two different depths (0-20 and 20-40 cm) and 30 different points to represent the study area soils. In the examples, pH, lime, organic matter and CEC contents of agricultural lands were determined. According to the research results, it was determined that the pH content of the soils in the study area varies between 7.57-8.36, and it has been found that the pH of the soil samples are slightly alkaline in the entire region. It was also determined that the lime content of Kırıkhan-Reyhanlı agricultural soils is 5.66-51.14%, varying between medium and very high. It was found that while 28.33% of the soils are moderately lime, 35.00% are too limy and 36.67% much too limy. As for the organic matter content, it was determined that the study area's organic matter content of agricultural soils is between 1.42-4.10%, varying between low and high organic matter. It was found that while 23.33% of the soil contains little organic matter, 48.34% has medium, 25.00% has a good amount and 3.33% has a high level of organic matter. It was also determined that the CEC content of Kırıkhan-Reyhanlı agricultural soils varies between 16.89-42.10 me / 100 gr. While there is a significant positive relationship between the pH content of the soils and the content of the CEC, it has been demonstrated that there is a negative relationship between the lime content and the CEC content.

References

Akça, H., Taşkın, M.B., Şahin, Ö., Kaya, E.C., Turan, M.A., Taban, S., Balcı, M. 2017. Beypazarı yöresinde havuç (Daucus carota L.) tarımı yapılan toprakların verimlilik durumları ile havuç bitkisinin potansiyel beslenme sorunlarının belirlenmesi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 31(2):123-138.

Alagöz, Z., Yılmaz, E., Öktüren, F. 2006. Organik materyal ilavesinin bazı fiziksel ve kimyasal toprak özellikleri üzerine etkileri. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 19 (2): 245-254.

Allison L. E., Moode C.D. 1965. Carbonate. (ed: C.A. black), methods of soil analysis. part 2. Agronomy Series, No. 9, ASA, 1379-1396, Wisconsin.

Anonim, 2001. http://www.ccdturkiye.gov.tr/cms/topraksu3-Title.html (Erişim Tarihi:17.09.2017).

Ateş, F., Kuştutan, F., Merken, Ö., Yüksel, S. 2016. Alaşehir ilçesinde (Manisa) Sultani çekirdeksiz üzüm yetiştirilen toprakların bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 4(1): 31-36.

Bozyiğit, R. 2020. Seydikemer ilçesi (Muğla) topraklarının özellikleri ve kullanımı üzerine bir değerlendirme. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 18: 695-706.

Düzgüneş, O., Kesici, T., Kavuncu, O., Gürbüz, F. 1987. Araştırma deneme metotları (istatistik metotları-II). Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları:1021, Ankara, 381s.

Eyüboğlu, F. 1999. Türkiye topraklarının verimlilik durumu. Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Yayınları, Genel yayın No: 220, Teknik Yayınlar No: T.67, Ankara.

Gee, G.W., Bauder, J.W. 1986. Particle-size analysis. methods of soil analysis: part 1 physical and mineralogical methods, (methodsofsoilan1), Soil Science Society of America, American Society of Agronomy, pp.383-411.

Gökpınar, R.C., Yalçın, M. 2020. Hatay ili Arsuz bölgesi topraklarının pH, Kireç, Organik Madde ve KDK içeriklerinin belirlenmesi. Eurasian Journal of Biological and Chemical Sciences, 3(1): 31-37.

Horneck, D.A., Hart, J.M., Topper, K., Koepsell, B. 1989. Methods of soil analysis used in the soil testing laboratory at Oregon State University. P 1-21. Agr. Exp. Sta. Oregon, USA.

Horuz, A., Dengiz, O. 2018. Terme yöresi alüviyal arazilerde yetiştirilen çeltiğin bazı fiziko-kimyasal toprak özellikleriyle besin element kapsamı arasındaki ilişkiler. Anadolu Tarım Bilim. Dergisi, 33: 58-67.

Nelson, D.W., Sommers, L.E. 1996. Total carbon, organic carbon and organic matter. ın: sparks, D.L. (Ed). methods of soil analysis. Part 3, Chemical Methods, ASA and SSSA, Madison, WI, SSSA Book Series No: 5. 961-1010 pp.

Rhoades, J.D. 1982. Cation exchange capacity. methods of soil analysis. Part 2, Second Edition American Society of Agronomy, Inc., USA pp 149-158.

Uysal, E., Albayrak, B., Kayalı, F., Karakoç, A., Bıyıklı, M. Daş, Ö.B. 2016. Armutlu yöresinde yetiştirilen zeytinliklerde verim ile bazı toprak özellikleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Nevşehir Bilim ve Teknoloji Dergisi, Özel Sayı 19-31.

Uzel, N.K., Çimrin, K.M. 2020. Gaziantep ili Nizip ilçesi zeytin bahçelerinin yaprak ve toprak örnekleri ile beslenme durumunun belirlenmesi. KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi, 23 (4): 1039-1053.

Ülgen, N. ve Yurtsever, N. 1995. Türkiye gübre ve gübreleme rehberi (4. Baskı). T.C. Başbakanlık Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları, Genel Yayın No: 209, Teknik Yayınlar No: T.66, Ankara.

Yalçın, M., Çimrin, K.M. 2019. Şanlıurfa-Siverek’te yaygın toprak gruplarının besin elementi durumları ve bunların bazı toprak özellikleri ile ilişkileri. KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi, 22(1): 1-13.

Yeter, K., Yalçın M. 2020. Hatay ili Kırıkhan-Kumlu bölgesi topraklarının pH, Kireç ve Organik madde içeriklerinin belirlenmesi. ISPEC Tarım Bilimleri Dergisi, 4(2): 150-158.

Published

2020-09-16

How to Cite

Mehmet YALÇIN. (2020). Determination of pH, Lime, Organic Matter and CEC Content of Kırıkhan-Reyhanlı Agricultural Lands of Hatay Province. ISPEC Journal of Agricultural Sciences, 4(3), 623-634. https://doi.org/10.46291/ISPECJASvol4iss3pp623-634

Issue

Section

Articles